Intro

De legende vertelt dat op de vlaktes van de Highlands drie
jongelui geboren zijn.
De een was klein, dik en vals.
De tweede was nogal van gemiddeld formaat en zeer zuinig.
De laatste, wat hem betreft, hij verborg de lelijke achterkant van
zijn gigantische oren.
In die tijd van gebrek en ellende, was het leven zwaar.
Verbannen door hun stam en door de underground, vluchtten ze in
een stinkend somber krot.
Op een dag, toen ze aan het jagen waren in een Bretons bos,
maakten ze kennis met een Druide met middelmatige prestatie,
maar gunstig in een persoonlijk ontwerp. Het was toen dat zij zich
spiegelden in het zoeken van gewijdheid die zij in hun zak hadden.
Was zij een doorbraak?
Maar dat is een ander verhaal...

La tribu de Dana - De stam van de Dana

De wind waait over de vlaktes van Bretagne,
ik werp een laatste blik op m'n vrouw, m'n zoon en m'n landgoed.
Akim, de zoon van de smid is me komen halen,
de Dru´den hebben besloten om de strijd in het dal te voeren.
Daar, waar al onze voorouders de reusachtige Keltische strijders
hebben bedrogen na de grote veldslagen,
het is nu tijd om ons land te verdedigen
tegen een leger SimeriŰn die klaar zijn om het zwaard te kruizen.
De hele stam is verzameld om de grote menhirs
om de goden aan roepen opdat zij ons kunnen zegenen.
Na dat gebed met mijn broeders zonder te rekenen op ijver,
hebben de hoofden ons honingdrank gegeven,
voor de moed,
omdat het niet fout mocht gaan,
om groot en moedig te blijven wanneer we opstellen in de strijd,
want het is de eerste keer dat ik naar de strijd ga
en ik hoop waardig te zijn aan de stam van de Dana...

REFREIN:
In het dal van de Dana La Lilala.
In het dal heb ik de echo's kunnen horen.
In het dal van de Dana La lilala.
In het dal van de strijdkreten vlakbij de graven.

Na enkele bezweringen van de Dru´den en van tovenarij,
liep het hele volk naar de vijand,
de strijd was verschrikkelijk en ik zag slechts de schaduwen,
de schreeuwende vijand die altijd met teveel terugkomt.
Mijn broeders vielen ÚÚn voor ÚÚn voor mijn gezicht,
onder het gewicht van de wapens die alle barbaren bezaten,
de lansen, de bijlen en de zwaarden in de tuin van Eden
waar het bloed wegloopt over het groene gras op de vlakte.
Juist toen de dagen van angst daar waren, waar de soldaat zich
voortsleept op de grens van macht van pijn en afkeer,
ging de strijd, die al verloren was, verder,
maar zo was de trots van het hele volk,
de strijd ging zo door tot de zon onderging,
met extreme wreedheid en meer hardnekkigheid,
dat nodig was voor het verdedigen van de grond van onze voorouders
en voor alle wetten van de stam van de Dana...

REFREIN:
In het dal van de Dana La Lilala.
In het dal heb ik de echo's kunnen horen.
In het dal van de Dana La lilala.
In het dal van de strijdkreten vlakbij de graven.

Aan het eind van het dal hoorde men de klank van een hoorn,
van een hoofd van de vijanddie zijn hele horde terugriep,
had hij begrepen dat ze zelf in een hel vochten
en dat de grond toebehoorde aan de stam van de Dana.
De krijgers gingen terug, ik begreep het niet
na al die moeite die ze gedaan hadden,
ik keek om me heen,
ik was de enige die daar staande was gebleven.
Mijn vingers spreiden zich bij het loslaten van mijn wapen
en mijn wangen waren doorweekt door mijn tranen,
ik heb nooit begrepen waarom de goden mij hebben gespaard
op die zwarte dag in onze geschiedenis waar ik over heb verteld.
De wind waait nog steeds over Bretagne
en ik ben teruggekeerd naar m'n vrouw, m'n zoon en m'n landgoed,
ik heb alles opnieuw met mijn handen opgebouwd om verder te gaan,
ik ben koning geworden van de stam van de Dana...

REFREIN:
In het dal van de Dana La Lilala.
In het dal heb ik de echo's kunnen horen.
In het dal van de Dana La lilala.
In het dal van de strijdkreten vlakbij de graven.

Panique Celtique - Keltische paniek

HÚ! Ho! Het nieuwe geluid van Manau.
Ik was cool op mn bed druk aan het nadenken,
bezig me voor te stellen hoe mijn toekomst zal zijn,
toen ik besloot te stoppen met deze waanzin.
Mijn realiteit was om te gaan schrijven.
Een ware truc, geheimzinnig en Keltisch,
een etnisch mengsel, een nieuwe muziekstijl.
Toen heb ik de tijd genomen omdat dat gunstig moge zijn.
Manau komt er aan, daar is nieuwe paniek!

HÚ! Ho! Het nieuwe geluid van Manau.
Het nieuwe geluid van Manau.

Hier is het geluid van Manau zonder problemen,
de accordeon en Bretonse doedelzakken hebben gezorgd voor
het vinden van de themas
Al mijn songteksten en al mijn gedichten.
Jullie kennen de zin, wij oogsten waarmee men ons bezaait.
Ik, ik zaaide wind en oogst storm.
Het doel van mijn zoeken is de verovering van de planeet met
mijn stam aan het hoofd.
Een nieuw netwerk, Manau aangesloten op het Internet.

HÚ! Ho! Het nieuwe geluid van Manau.
Het nieuwe geluid van Manau.

Rustig, het geluid van Manau vloeit weg,
probeer het niet na te maken,
ik ben te handig.
Ik wil niet opscheppen, maar mijn nieuwe stijl demonstreren.
Ik neem het in mijn handen, ja, de microfoon en schiet in de
roos.
OkÚ, ik hoop dat je het waardeert.
Ik geloof dat dit muzikale mengsel is aangenomen.
Blijf cool, blijf aanklampen.
Een nieuwe start, Manau is klaar om los te komen.

HÚ! Ho! Het nieuwe geluid van Manau.
Het nieuwe geluid van Manau.

Denk aan Het Kanaal, de Atlantische Oceaan,
de oorspronkelijke vlaktes,
een rand van een koude en mythische kust.
Een Keltische taal, fantastische meisjes.
Een geheimzinnige cultuur, dat men Keltisch noemt.

HÚ! Ho! Het nieuwe geluid van Manau.
Het nieuwe geluid van Manau.

Le chant des druides - Het lied van de Dru´den

Het was een goede tijd voor ons tijdperk,
de bouwers van de megalieten waren aan de grond.
Levendige beschavingen die de schrijfkunst niet nalaten,
maar monumenten en mysterieuze prenten.
Manau neemt de microfoon en helpt zich met hip hop,
om de verhalen en mythes van het volk te vertellen.
Het overkomt me soms om te dromen over dat alles.
Over het bronzen tijdperk, het ijzeren tijdperk en zelfs over AlÚsia.
Maar ik vraag me af waarom het soms gebeurt dat,
wanneer de zeewind opsteekt en het bos binnenwaait,
men de verhalen van koningen begeleid door liederen en zachte
stemmen kan horen.
Het is de zeewind die het kalm verplaatst,
de verhalen, vertelsels uit oude tijdperken.
Het is als muziek die puur en helder blijft.
Ik heb het lied van de Dru´den kunnen horen

REFREIN:
Ik luister naar het gene dat me leidt
Het lied van de Dru´den
Mijn flow is zijn vloeiendheid
Het lied van de Dru´den
Zo duidelijk en helder
Het is het lied van de Dru´den

Maar het lied van de Dru´den beweegt als een vloeistof,
leer van het luisteren en het dient als een gids,
om de vertelsels en verhalen van de ridders te vertellen,
de grote, geweldige gevechten en de magische streken,
dat is de Keltische geest, historisch en ouderwets.
De eeuwen gingen voorbij, maar zij bleef gelijk,
zoals in de grote periode van het megalithisch begin.
De dolmens zijn daar en zij zijn echt.
Ik weet dat je moeite zal hebben met het geloven van deze verhalen,
dat je alleen s avonds laat kunt luisteren.
Probeer niet te strijden met donkere ideeŰn.
Laat je aandringen, verlicht als een leider.
Het is als een schaduw die uit een tapijt van licht komt, een
openbaring,
iets kortstondigs dat voorbij gaat aan jou, muziek dat bijna een
vloeistof is.
Kom luisteren naar het lied van de Dru´den.

REFREIN

Maar het lied van de Dru´den is mijn werkelijkheid.
Hij vat me om te leiden, je had het geraden.
Om de woorden op een stuk papier te zetten,
de inspiratie van Manau helpt hen met mediteren,
en daarom, wil ik me geen vragen stellen.
Zijn alle stemmen alleen maar mijn verbeeldingen?
Het maakt dat ik deze situatie accepteer.
Het lied van de Dru´den, resultaat van mijn inspiratie,
want ik hou ervan om me vaak te verdiepen in het verleden en me niet
af te vragen waar de waarheid is.
Ik ga verder met dromen, ik ben niet de laatste die al die heilige
liederen heeft kunnen horen.
En zelfs als het leven zich verzet tegen het karakter van die dingen,
wil ik de reden niet vinden en ga verder met mijn prose.
Geloof me over dit;
ik wil na´ef blijven en mijn hele leven het lied van de Dru´den kunnen
horen.

REFREIN